تشخیص سرطان دارای روشها و راههای متنوعی است که هر یک از آنها میتواند به تشخیص به موقع و دقیق این بیماری خطرناک کمک کند. رایجترین این روشها شامل انجام آزمایشات تخصصی میباشد که برای شناسایی نشانهها و علائم مختلف سرطان طراحی شدهاند. این آزمایشات ممکن است شامل نمونهبرداری، سونوگرافی، یا تصویربرداری با اشعه ایکس باشند که هر یک اطلاعات حیاتی را در مورد وضعیت سلامت بیمار ارائه میدهد.تازهترین یافتهها در این زمینه نشاندهنده پیشرفتهای چشمگیر در استفاده از کبوترهایی است که توانستهاند به عنوان ابزارهای تشخیصی عمل کنند. تحقیقات اخیر نشان دادهاند که کبوترها، با داشتن حس بویایی بسیار قوی، قادرند برخی نشانههای شیمیایی مرتبط با وجود سرطان در انسانها را شناسایی کنند. این کشف نه تنها نشاندهنده توانمندیهای حیرتانگیز جهان طبیعت است بلکه میتواند افقهای جدیدی را برای توسعه روشهای غیرمتعارف و موثر در تشخیص زودهنگام سرطان بگشاید.
طبق گزارش شبکه خبری بی بی سی، متخصصان در حوزه آسیب شناسی (پاتولوژی) و رادیولوژی برای کسب مهارتهای لازم جهت تشخیص سرطان سالها آموزش میبینند. اما بر اساس یک تحقیق علمی جدید، کبوترها پس از تنها دو هفته آموزش توانستهاند قابلیتهای مشابهی را نشان دهند. سیستم بینایی این پرندگان به انسان شباهت دارد و مغز آنها که به اندازه نوک انگشت است، دارای قابلیتهایی شگفتانگیز میباشد. پروفسور آرتور واسرمن، استاد دانشگاه آیووا و یکی از نویسندگان این تحقیق بیان میکند که کبوترها قادرند افراد را شناسایی کنند، حالتهای چهره آنها را تشخیص دهند، حروف الفبا را بخوانند و حتی داروهای خراب یا آثار هنری مونه و پیکاسو را شناسایی نمایند. حافظه بصری این پرندگان نیز بسیار قابل توجه است؛ تحقیقات نشان دادهاند که آنها توانایی به خاطر سپردن بیش از 1800 تصویر را دارند. همین ویژگیها محققان را ترغیب کرد تا کبوترهای چاهی را در آزمایشات پزشکی قرار دهند. در ابتدا تصاویر میکروسکوپی بافت سرطانی و سالم سینه به آنها نمایش داده شد و هر بار که تشخیص صحیحی انجام دادند، جایزهای خوراکی دریافت کردند. پس از دو هفته آموزش مداوم، دقت تشخیص کبوترها به 85 درصد رسید؛ زیرا این پرندگان توانستند بافت سالم را از سرطانی حتی در تصاویری که قبلاً ندیده بودند به درستی تفکیک کنند.
در زمینه این رفتار، احتمال رفتار طوطی وار و کوروکورانه منتفی بود چون آنها تصاویری را که قبلا ندیده بودند با استفاده از تعمیم آنچه یاد گرفته بودند، به خوبی تشخیص می دادند. کبوتر ها حتی با دیدن تصاویری با درجات مختلف درشت نمایی و رنگ های گوناگون و حتی در تصاویر سیاه و سفید، باز هم بافت سالم را از سرطانی به درستی تشخیص می دادند. پژوهشگران در بخشی دیگر از تحقیق خود، تشخیص گروهی کبوترها را هم بررسی کردند؛ وقتی تشخیص چهار کبوتر را در هر مورد در نظر گرفتند، دقت این تشخیص جمعی به 99 درصد رسید. پس از درس آسیب شناسی عملی و تشخیص بافت میکروسکوپی، نوبت به درس رادیولوژی و تشخیص ماموگرافی رسید. در این بخش، کبوترها باید رسوبات بسیار کوچک کلسیم را در بافت پستان تشخیص می دادند. این رسوبات، می توانند نشانه تغییرات بافتی پیش از سرطان باشند.کبوترها در این مورد هم توانایی های تشخیصی خود را ثابت کردند.اما وقتی از کبوترها خواسته شد تا توده های مستعد سرطان را از توده های مشکوک تفکیک کنند- کاری که برای انسان هم دشوار است- موفقیتی نداشتند. با این حال محققان معتقدند موفقیت یا عدم موفقیت کبوترها در تشخیص بافت میکروسکوپی یا تصاویر طبی، کمک می کند تا بفهمیم انسان چگونه می تواند این تصاویر را درک کند. آگاهی از این موضوع ممکن است هم در آموزش پزشکی و هم در چگونگی تجزیه و تحلیل روش های تشخیص مفید باشد. پیش از این، توانایی سگ ها در استشمام بوی سرطان های مختلف و توانایی موش خرمای بزرگ کیسه دار آفریقایی در تشخیص سل ثابت شده بود.اما پژوهشگران تحقیق اخیر می گویند هنوز چنین نقشی را برای کبوترها در نظر ندارند. البته آنها معتقدند کبوترها می توانند به محققان و مهندسان کمک کنند دستگاه هایی بسازند که سرطان را از روی تصاویر میکروسکوپی بافت ها یا بر مبنای روش های تصویر برداری تشخیص دهند. این دستگاها را می توان هم برای آموزش پزشکان به کار گرفت و هم برای بالا بردن دقت تشخیص آنها مورد استفاده قرار داد. تشخیص های پاتولوژی یا رادیولوژی چون به آموزش بسیار طولانی نیاز دارند تشخیص های گرانی هستند. با این حال، شاید کبوترها در آینده روش های تشخیص ارزان تری را در اختیار بیماران بگذارند.