برخی افراد عادت دارند که به طور مکرر قولنج کمر و گردن خود را بشکنند. این عمل، که معمولاً با صدای خاص ترق و تروق همراه است، ممکن است برای آنها نوعی آرامش یا رضایت خاطر به ارمغان بیاورد. با این حال، عادت به شکستن قولنجهای مفاصل نه تنها یک فعالیت غیرضروری است، بلکه میتواند پیامدهای ناگوار و دردناکی نیز در پی داشته باشد. تحقیقات نشان دادهاند که این رفتار میتواند منجر به بروز مشکلاتی از قبیل آسیبدیدگیهای مفصلی، کاهش ثبات مفاصل و حتی افزایش احتمال ابتلا به بیماریهای مزمن نظیر آرتروز شود. بنابراین، هرچند ممکن است شکستن قولنج در نگاه اول بیضرر به نظر برسد، اما تبعات آن میتواند سلامت جسمی فرد را تحت تأثیر قرار دهد و توصیه میشود که افراد در صورت امکان از این عادت پرهیز کنند.
شکستن قولنج کمر یک عمل شایع است که با کشش و پیچاندن ناحیه کمر انجام میشود. در این فرآیند، کپسولهای موجود در اطراف لبههای خارجی مهرهها، به ویژه در نواحی مفاصل فاست، تحت فشار قرار میگیرند. این کشش منجر به گازدار شدن مایع سینوویال داخل مفصل میشود و برخی از گازها مانند نیتروژن، اکسیژن و دی اکسید کربن آزاد میشوند. نتیجه این واکنشها صدایی مشابه ترک یا ترق تروق را تولید میکند. شما ممکن است هنگام ورزش کردن، خم شدن یا حتی در حین معاینه توسط یک فیزیوتراپیست صدای شکستن قولنج را بشنوید؛ زیرا فیزیوتراپیست با استفاده از تکنیکهای خاص خود فشار زیادی بر روی ستون فقرات وارد کرده و به همین دلیل صداهای مربوط به شکستن قولنج ایجاد میشود.
خوشبختانه شکستن قولنج کمر اگر همراه با درد یا تورم نباشد جای نگرانی نیست اما در صورت دردناک بودن می تواند نشانه آرتروز یا بیماری دیگری باشد. اگر درد مداوم در کمر و علائم دیگری مانند گزگز یا بی حسی در بازوها دارید به پزشک عمومی یا فیزیوتراپیست مراجعه کنید.
شکستن قولنج کمر با سرعت و نیروی زیاد می تواند عوارضی که در این بخش از بهداشت و سلامت نمناک خواهیم گفت را داشته باشد:
شکستن قولنج کمر بطور مرتب ضرورتی ندارد و اگر این کار را با فشار زیاد یا مکرر انجام دهید، به کمر صدمه وارد می کند.
اسپاسم عضلانی ، درد شدید و کسل کننده یا ترکیبی از همه موارد را در شکستن قولنج تجربه خواهیم کرد. برای بهبود کمردرد و گردن درد، می توانید در خانه به آرامی برخی تمرینات و حرکات کششی را انجام دهید . یوگا، پیلاتس و یا انجام تمرینات ساده کمر به مدت پنج دقیقه در روز، روش هایی جایگزین برای جلوگیری از درد، تنش و سفتی عضلات کمر است.
* نکته مهم: موارد ذکر شده در این بخش نباید جایگزین توصیه های پزشک معالج شود.
صداهای عادی معمولاً هنگام حرکت به صورت تق تق احساس می شود.
ویژگی های صداهای نرمال مفصل نخاع عبارتند از:
این نوع صدا معمولاً در مردان بیشتر دیده می شود.
صداهای غیرطبیعی مفصل معمولاً دارای مشخصات زیر هستند:
صداهای مربوط به حرکت ستون فقرات معمولاً هنگام خم شدن یا چرخیدن کمر و ستون فقرات، تولید می شود. نوع صدا به منشاء آن بستگی دارد.
این صداها (ترق تروق) می تواند توسط مفصل یا بافت های زیر ایجاد شود:
صدای ترق وتروق ممکن است در حین حرکت طبیعی یا هنگام حرکت ستون فقرات در انتهای دامنه حرکتی ایجاد شود. کاویتاسیون می تواند به طور طبیعی هنگام ورزش یا حرکت رخ دهد و یا توسط پزشک جراح یا ارتوپد تحریک شود. کاویتاسیون معمولاً طبیعی و بدون درد است و اغلب جای نگرانی نیست.
ضربه محکم، ناگهانی و ساییدگی هنگام حرکت ستون فقرات (یا سایر مفاصل)، به طور معمول در اثر پارگی مفاصل ایجاد می شود. کریپتاسیون نشان دهنده آسیب استخوان یا بافت های نرم است که گاهی به جای صدای ترق تروق ، لرزش را احساس می کنید.
حفره، بیشتر در کپسول مفصل فاست (مفصل بین مهره های شما) رخ می دهد زیرا با تغییر ناگهانی فشار هوا در مفصل، حباب هایی در مایع مفصلی ایجاد و باعث تولید صدا می شود. این صدا شبیه صدای شکستن بند انگشتان است و نشانه آسیب مفصل یا آرتروز نیست.
زمانی که سطوح مفصل فاست سخت شده و به راحتی حرکت نمی کند، ممکن است ساییدگی کریپتاسیون احساس شود. این صدا می تواند نشان دهنده آسیب غضروف و ناشی از آرتروز باشد. آرتروز فاست پیشرفته ممکن است باعث خرد شدن استخوان روی استخوان شود.
اسپاسم در عضلات مهره، زبر شدن تاندون ها یا چسبندگی در بافت های پیوندی ممکن است در حین حرکت باعث ایجاد صدای ترق و تروق یا ساییدگی کریپتاسیون شود. بافت های پیوندی مانند حرکات شانه می توانند کشیده شوند، دوباره بجای خود بازگردند و صداهایی ایجاد کنند.
حرکت دیسک در داخل مفصل فاست نخاعی ممکن است باعث ایجاد صدا شود. کریپتاسیون معمولا با افزایش سن افزایش می یابد و ممکن است هنگام حرکت در فاست، کمتر(ایجاد سستی ) یا بیشتر(بی ثباتی) ایجاد شود.